Zaterdag 17 oktober en zondag 18 oktober waren het weer de Hasseltse jeneverfeesten

Een postbode, een stoker en een dichter lopen een platenzaak binnen. De stoker schenkt spreuken. De postbode bestelt brieven en woordman bedenkt kronkels. Hij zit gebogen over zijn typemachine en heeft met allerlei mensen van verschillend allooi gesprekjes.

Het klinkt als iets wat een clou behoeft. De postbode verraste bezoekers van onze mooie jeneverstad en -traditie met een gedicht. De stoker liet amusante spreukjes uit zijn fles borrelen en de woordman bedacht dat alles.

Een samenwerking van twee geweldige improspelers; Peter Opdelocht en Tom Willems, en ikzelf. De uitvalsbasis El mono Pintado.

Het leuke aan #nualzerevingers is de uitdaging. De mix van mensen die niet zo snel in een boek duiken, die zich laten verrassen na een babbel. Van poëzie tot versjes. Gekunstel tot werkjes waar ik trots op ben. Ook kon je dit jaar een whatsapp-berichtje sturen en een gedicht bestellen.

Los van ter plekke overstelpt worden, heeft het best wel wat preparatie nodig. Zowel het denkwerk als de spreuken handmatig uitschrijven en hoeveel gedichten kan je over jenever maken? Wanneer houdt het op? Zonder in clichés te vervallen (of net ermee te spelen). Het leuke aan dit uitdenken is, is dat je onverhoeds op dingen stuit.

Hasselt is -censuur- en ook -censuur-, met -censuur- en -censuur-.
Misschien moet je zelf even komen piepen.

Filosofisch of flauw. Guitig of gelaagd. Zolang de spreukjes wat ontlokken en amusant zijn. Met een bite of lekker wegslikkend. Het kan allemaal.

  • Lap, dacht het brood. Ik had jenever kunnen zijn.
  • Gij zijt als jenever, ge brengt me zo van de wijs, telkens als ik u zie, ben ik maar 40° geconcentreerd.
  • De zwaarte van de hommel doet de stengel buigen.
  • It’s now or jenever. (Maar dan wel met consent).
  • Vroeger werd je na een avond stappen in een bruine kroeg, wakker midden op zee, nu drink je een sloot jenever en het enigste wat je krijgt, is gezeur. Tsss. Ge kunt nergens nog van op aan.

Volgend jaar weer?

… … … De revolutie zal wel worden uitgezonden
… … … op een of andere obscure site,
… … … en gij zit in de zetel
… … … de cookie dough crème glace-doos
… … … die zichzelf heeft uitgelepeld.

Na jaren opgetreden te hebben met of zonder muziek, voelt Doemrol ineens anders. De zoektocht naar Schwung, het geheel beluisterbaar en toch dansbaar maken. Terug naar de oorsprong van hiphop. Geen eenvoudige bars of inhoud, het concept bleef hetzelfde. Met
een voorzichtige ‘shuffle your feet, …’.
De samenwerking met Le chef Tournel was spontaan en halsoverkop. Doen we en ‘in no time’ hadden we een album. Alvorens we ze live brachten, kregen sommige nummers zelfs al een nieuw jasje.

Jee Kast mag dan kilometers op de teller of de letters hebben staan. Het maakt me broos. Alsof een gangmaker die ik nooit geweest was, uit een cryobox moet worden ontdooid en dient te worden geprogrammeerd. Een cryoborg. Breekbaar en speels als stralen door een gletsjer, zodat zelfs een zware tekst licht wordt. Een zoektocht.

Heb jij Doemrol al gehoord? Check Emo con.

<…> Tijd maken als secuur werk, als archeologen die een romeinse nederzetting opgraven, onszelf leren kennen door te weten vanwaar we kwamen. Zorgzaam kijken, luisteren als een Eward, de klokkenmaker die zich tussen tandwielen buigt met tuurwerk, veerkracht en pendule onder de loep genomen.

Voor MoMeNT Festival in Tongeren maakte ik, naast de twee optredens die we hadden, dagelijks een tekstperformance die werd gestreamd. Ook maakte ik met mijn typemachine voor iedereen in het publiek een gepaste tekst. #nualzerevingers #showthemcrooks #doemrol

Tijd maken voor kinderdromen en niets zeggende, maar veelzeggende verhalen, weet ge
En toen had die de bal op zijn skateboard en deed die ne 360°inktvis, squirrel… Het niet begrijpen maar Tijd maken voor blij-makertjes, van recalibreren tot strijdvaardig. <…>

Ik zat een boterham te smeren aan tafel. Tijd kleeft onhandig overal aan, als met een chocomond naar school gaan. als uitgelopen yoghurt in een rugzak, tijd goed besteed plakt. Tijd proberen grijpen is schoon proberen te maken met een schotelvod vol koffiedras. Voor dat ge het weet, zijt ge uitgesmeerd, dus duik in het MoMeNt.
Voel, laat bestuiven, carpe diem, snuif op, leef.
Tijd is als een zakhorloge openen vol verwondering en al het radarwerkje zien bewegen.
Ge hoeft er niet bij stil te staan om u al kijkend te amuseren. Of toch?